Af en toe wordt het dagelijks racisme dat in ons land vrij spel krijgt zodanig gênant dat er geen andere optie blijft dan de algemene verontwaardiging. Dat is deze week gebeurd met de verbijsterende reacties op de dood van een 15-jarige Genkenaar die door een krant een Vlaming werd genoemd. De walgelijke reacties, schaamteloos geplaatst met naam en familienaam, zullen hier niet worden herhaald. Wel een aantal interessante reacties daarop. Reacties die ons doen nadenken, eerder dan goede of slechte reacties.

Een van de reacties was die sterk afkeurende tweet van VRT-journalist Riadh Bahri.

 

Duidelijke boodschap. Broodnodige reactie. Jammer genoeg ook onkritisch voor eigen gedrag. Een tijd geleden, naar aanleiding van een geval van zinloos geweld in Brussel, had Bahri een artikel geschreven voor De Standaard waarin hij sprak over zijn haat/liefde-verhouding met de hoofdstad. Daarin sprak hij over zijn nood om op een bepaald moment “kutmarokkaan” te roepen. In het artikel - en ook in een uitzending van praatprogramma Reyers Laat - zou hij spreken over de omstandigheden die hem onverdraagzaam doen worden. Alsof er omstandigheden waren die het gebruik van racistische taal zouden rechtvaardigen, wat uiteindelijk de essentie van deze discussie is: dat er mensen zijn die denken dat een migratiegolf, terrorismedreiging of welke andere factor ook, hen argumenten geven om op een racistische manier te spreken over bevolkingsgroepen of om te veralgemenen over onbekenden.

Het is gemakkelijk om af te spreken dat we racisme niet zullen tolereren of minimaliseren, tot we geconfronteerd worden met ons eigen racisme. Of het racisme van vrienden, uiteraard, zoals het ook vaak gebeurt.

 

 

Dat is ook het geval van De Morgen. De krant spreekt over 'Racisme zonder schaamte' en verzamelt een aantal van de reacties, maar deelt natuurlijk geen woord over de eigen rol die gespeeld wordt in de dynamiek van het racisme en de eigen racistische uitlatingen. En het is maar aftellen tot de volgende racistische opmerking van Hans Vandeweghe die door de filter van de hoofdredactie niet zal worden tegengehouden. Dat is ook het geval van de vrienden van de uitbaters van La Gare 27, waaronder Paul Beloy, die hen onmiddellijk verdedigde toen de ronduit racistische deurpolitiek van de club openbaar werd. Dat is het geval van de naar alle normen negrofobe film 'Black', waarover vrienden en collega's van de regisseurs geen kritiek op durven of willen geven.

Belangrijk in deze discussie is de verkeerde focus op de auteur van een bepaalde uitspraak als een racist, zij het een persoon of en krant, eerder dan op welke handelingen en uitspraken van racistische aard zijn. Want een persoon of een krant als racist bestempelen kan zeker overdreven, verkeerd, onjuist en onnodig zijn, maar de racistische aard van daden en uitspraken moet altijd worden opgemerkt en aangeklaagd.

Een andere opmerkelijke reactie was die van Terzake-journaliste Kathleen Cools.

 

Klik hier voor het volledige artikel.